....Vele wegen leiden naar Rome...(deel I)

Zo is het ook met familienamen. De vele varianten Cramwinckel/Kraamwinkel gaan allen ongetwijfeld terug tot een hemmenschappelijke stamvader familie en een oernaam.
In  informatie van het P.J. Meertens Instituuut (brief gedateerd 8 maart 1990),werd bevestigd dat volgens het Nederlands Repertorium van  Familienamen de naam Kraamwinkel en varianten in 1947, als volgt verspreid over Nederland voorkwam ( de nummers verwijzen naar het aantal naamdragers in de plaats):
 
 

Kraamwinkel: Utrecht 3,  Amsterdam 38,  Haarlem 9,  Haarlemmermeer 4,  Naarden 1  Nieuwer amstel 6  Weesp3,  Zaandam 1	Van Kraamwinkel: Zuilen 1	Cramwinckel: Amsterdam 1  Barsingerhorn (Kolhorn) 3  Hilversum 3  Soest 2  's-Gravenhage 4   (tak van de samensteller)	Cramwinkel: Hilversum 2
bron: P.J. Meertens-Instituut Koniklijke Nederlansdse Akademie van Wetenschappen, Dialectologie, Volkskunde en Naamkunde	Keizersgracht 569	Amsterdam	brief gedateerd 8-3-1990, L. Brouwer

Deze vespreiding is zeer opmerkelijk als men weet dat de Kraamwinkel-tak die zich in Utrecht vestigde(~1640) zeer honkvast bleek te zijn: enkele eeuwen later waren  al tientallen gezinshoofden Kraamwinkel nog steeds in Utrecht. Maar in 1947, waren het nog slechts enkelen.
De Van Kraamwinkel tak uit Zuylen is ons geheel onbekend. Dit verdient nader onderzoek.
De Cramwinckel -tak had zich pas bijna een eeuw later (~1750) via Nijmegen naar Groningen verspreid en vandaar naar Amsterdam en Den Haag. Maar ook  hier bleef geen enkele generatie in 1947 in de oorsponkelijke vestiging stad Nijmegen.
De drie personen  in Barsingerhorn zijn  P.J. Cramwinckel geboren Den Haag 1912 met zijn twee dochters Tineke en Els die inderdaad in 1947 tezamen met hun moeder Joke de Grood in Kolhorn (Gemeente Barsingerhorn) woonden . Zij waren uit de Wieringermeer gevlucht door de onderwaterzetting van de polder Wieringermeer in  1945  en woonden toen hier tijdelijk totdat P.J Cramwinckel als burgemeester in Grootebroek benoemd  werd. De tak in Hilversum is de Arnoud Cramwinckel tak.
Wat wel enorm opvalt is hoe weinig Kraamwinkel (66) en Cramwinckel (16)  namen hier vermeld worden: Oorlogen en ziektes hadden het geslacht behoorlijk gedecimeerd en door emigratie of aanstelling overzee  waren meerderen weer vertrokken (Amerika, Afrika, Indonesië). Ook lijkt  toch vaak  wel het uitsterven van een tak in de mannelijke lijn een grote rol gespeeld te hebben.
 

I.Vastleggen van de naamspelling in Nederland

Het is goed zich te realiseren dat pas toen Napoleon Nederland had ingelijfd bij het Franse rijk (1805) de Burgerlijke stand met Bevolkingregisters (geboortes, huwelijken, overlijdens) "Code Civil" werd ingevoerd. Pas vanaf die periode  werd het dragen van een  familienaam (=achternaam) verplicht.
Op die manier,dus na het invoeren van de Burgerlijke Stand (BS) in 1811-1825, ligt de schrijfwijze van achternamen 'vast' en wordt vanaf die periode vrijwel altijd korrekt gespeld - hoewel schrijf fouten toch wel eens een keer voorkomen, zelfs nog vandaag (en zie boven in tabel).! Maar dat was niet altijd zo. Voor genealogisch onderzoek vóór het tijdperk van de BS is de meest gebruikte bron de DTB (dopen,trouwen, begraven) gegevens in de Kerkboeken. Deze werden door de kerken ongeveer vanaf begin 17e eeuw (hier en daar wel vroeger) gevoerd. Het grote verschil met de deze DTB registers is dat de naam niet altijd nauwkeurig werd gespeld: de schrijfwijze werd vaak gewoon fonetisch vastgelegd: de kerkelijke dienstenaar  schreef op zoals hij de naam hoorde, met alle variaties van dien.
In onze familietak Cramwinckel  werd de naam verplicht vastgelegd bij rechterlijke schikking voor de kinderen uit het huwelijk van Johannes Cramwinckel en Cornelia Reynen  op 30 augustus 1823  door de Vredesrechter van het Kanton Nijmegen (oorspronkelijke tekst, transciptie van Marcel Cramwinckel, mijn broer). De redenen van dit request zijn niet bekend. Mogelijk ging het hierbij om het corrigeren van de geslachtvermelding van een kind, gebundeld met de nieuwe wettelijke regeling een vaste achternaam te kiezen. Ook is het niet bekend waarom er geen familieleden aanwezig konden zijn van enige kant (wat alleen maar tot de conclusie kan leiden dat alle kinderen uit dit huwelijk Nijmegen reeds verlaten hadden) :

 

Extract uit de Minuten der greffie van het vredesgeregt des Kantons Nijmegen. ".....In den jare achtien honderd drie en twintig (1823), den dertigste augustus, kompareerden voor ons Louis Jan van der Lispen, fungerend vredesregter des kantons Nijmegen, geadsisteerd met onzen commisgrieffier 1 Johannes Cranenberg, stuurman 2 Johannes Jacobus van Haaps, schatter van het slagtvee 3 Hendrik Berkenhagen, tolknecht 4 Jacob Wannewits, stuurman 5 Jacobus Eyckman, tolknecht 6 Bastiaan Centen, stuurman Alle zes wonende te Nijmegen, vrinden bij gebrek aan bloedverwanten zoo van vaders- als van moederszijde van Cornelia Reijnen, dagloonster, weduwe van wijle Johannes Cramwinckel, wonende te Nijmegen. Welke heden, ten verzoeke van laatstgenoemde vergadert in een familieraad onder onze voorzitting hebben gedelibereerd omtrent het voorgedragene door de rekwirante, strekkende om rektifikatie te erlangen van de in onderscheidene doop- dood en huwelijksregisters abusieve voorkomende  namen van haren familie. De familieraad als voren geraadpleegd hebbende omtrent het voorgedragene en opgegevene, verklaart eenparig wel te weten, dat de echtgenoot van de rekwirant genaamd is geweest Johannes Cramwinckel, zoon van Arnoldus Cramwinckel en Cornelia vd Waarden, zoals aan haar ook nog  is gebleken uit een extract uit het doopsregister van de Broederenkerk te Nijmegen, alwaar hij op de dertigste maart 1774 is gedoopt. en dat sindsdien de namen op het huwelijksregister te Nijmegen de 24e juli 1801 voorkomend als Johannes Kraamwinkwel, en die in het doopsregister der stad Nijmegen in dato 18 februari 1817 als Jan Kraamwinkel, zoon van Arnoldus Kraamwinkel en Cornelia van der Waarden geheel abusief zijn. Voorts dat op de doopsregister te Nijmegen onderscheidene namen voor de kinderen van de gemelde Ehelieden abusieven voorkomen als 1e  op de 13e mei 1803 Arnoldus Cornelis, als zoon van Johannes Cramwinkel en Cornelia Reynen 2e  op de 21e september 1804 Johannes Cornelis, als zoon van Johannes Cramwinkel en Cornelia Reijne 3e  op de 30e  augustus 1806 Alyda Henrica als wettige zoon van Johannes Cramwinkel en Cornelia Reijne ; terwijl (dit) behoorde tezijn als wettige dochter van genoemde Ehelieden 4e  op de 30e oktober 1808 Peter als zoon van Jan Cramwinkel en Cornelia Reijne 5e  op de 2e dec. 1810 Antonius als zoon van Johannis Cramwinkel en Cornelia Reijne 6e  op de 19e okt 1813 Adrien als zoon van Jean Kraamwinkel en Cornelia Reijne, terwijl de 3 laatstgenoemden mede zijn zoons van de ehelieden Johannes Cramwinckel en Cornelia Reijnen Tengevolge waarvan de gezamelijke leden ten gevoelen zijn dat niets hinderlijk is om de rektifikatie van gemelde abusieve namen te verzoeken, terwijl zij de gemelde Ehelieden en hare kinderen altijd goed gekend hebben. Van al hetwelk wij hebben opgemaakt dit procesverbaal, hetgen de komparanten na voorlezing met ons en de commisgriffier hebben getekend. En is deze gratis afgegeven naar aanleiding van een certificaat van onvermogen, verleend door den heere president burgemeester dezer stad in dato 13 juni achtienhonderd drie en twintig  / was getekend Johannes Cranenberg, J. J. van Haaps, H. Berkenhagen, J. Wannewits, J. Eijckman, Bastiaan Centen, L.J. van der Lispen, J. V. Raveau, commis griffier,............geregtsdienaar te Nijmegen , /getekend de ontv. A. v.d. Waarden Nijmegen 1823 zaal 10 F.  Voor eensluidende expeditie getekend J.V Raveau commis griffier....."

 

II. Eerste naamsoort vermeldingen in oude Publikaties en Bronvermeldingen: Vele wegen leiden naar Rome....(deel 2).

Gaan we verder terug in de tijd dan zien we de naamsoort in verschillende oude publikaties.
Bij wijze van inleiding dient vermeld te worden dat geen van de hier genoemde familistammen verwant zijn met de huidige tak. Maar het kan niet uitgesloten worden dat de een of andere tak direct of indirect in een later onderzoek toch verwantschap blijken te tonen.
Hier een kleine samenatting van een veel uitgebreidere lijst van het Kraejonwinkila projekt 2000.
 
 
 

1315 In Sceaux Armoriés des Pays Bas et des Pays Avoisinantes, Receuil Historique et Héraldique van J.-Th. de Raadt, tome II, Bruxelles 1899, Editeurs Oscar Scepens en Cie, wordt vermeldt op p. 279 Johannes de Crawinkele, ministerialis de l'abbé de Werden, 1315. Hierbij wordt vermeld : Voici , d'après GELRE, l'écu (schild) de Arnt van Kraijewinkel, homme de l'évêque de Munster. Deze laatste persoon is dus in dienst als ministerialis van de bisschop van Munster. 1320 Volgens een Bericht van DomänenRenntmeister Keller (1831 in Essen), is Johann von Crawinkel in dienst als ministerialis van Graaf Theodor van Kleef  en wordt vrijgegeven, genoemd in een oorkonde van 1320 in Essen. In Steinen's Westphälische Geschichte staat op p. 620:  "Von denen v. Krawinckel oder Crawinckel, derer Siegel ich Tabelle              XLVIII. n. 12. LXV. n. 8. LXVII. n. 5. beygebracht, habe ich gefunden, daß gelebet:  1343 Bertoldus de Krawinckele und Joannes Schulte de Krawinckel. M.                 1344 Joannes de Krawinckel. M.               1434 Johan v. Krawinckel. M.               14.. Johan Schulte van Krawinckel hat das Schultheissen Amt geführet, und stehet vor dem Herrn v. Dreyre.               1478 Reinhard v. Crawinckel.   Wenn ich nach ihrem Siegel urtheilen sol, so [p. 216:] halte ich, daß sie einerley Geschlechts mit denen v. Gisenberg.[sind]..". Een band dus met het geslacht van Gisenberg. 1399 16 maart (Domica qua conatatur Judica) Uit: Graaf van Styrum Limburg vol III.p 46 ... Bernt van Crawinckel erkent schuldig te zijn aan Jonker Ghiselbert van Bruchorst, heer tot Borlo,2 rijnsche guldens, terug te betalen op 25 juli e.k. (oorpr (inv.no.226)), met zegel van den oorkonder . 1401 Ook vermeld in Sceaux Armoriés:  Bela van Crawynckel, vrouw van Hermann van Lievendaill,...disant sceller de son propre sceau, 1401 (Bela is oude naam voor Elisabeth) 1436-1500 Dominikaan priester  Johan van Crawinkel, geboren 1436, in 1450 Domikanen klooster Dortmund, in 1453 studie in Parijs, daarna studeerde hij filosophie in Nijmegen, dan Lector in halberstad, Rosstock en Soest,en in 1463 Prior in dortmund. In 1465 verder studie aan Erfurt Universteit, daarna Lector in Lübecker Kloster, Magister van de theologie in Avignon. Laatstelijk in dortmund als Vikcar en Diffinitor, in Dortmund worden volgens deze bron ook andere familieleden bv. Goebel Crawinkel 1427 en Arnd Crawinckel 1442/3 en Reinold Crawinkel 1462(volgens Die Chroniken der westfälische und niederheinnische Städte. band I, Dortmund, Neuss, leipzig 1887, p.31-32  1463 In Armorial Général van Rietstap, Gouda 1187, p. 448, wordt vermeld Preysing zu Alten-Preysing dit Cranewinckl (ou  Cronwinkel) und Kopfsberg (barons du St. Empire 1463)  In het Deutsche Adelslexikon, E. Kneschke, Leipzig, 1860, Band I, p. 218:citaat: .."Krawinkel, Krahwinckel, Crawinkel:(in Schilde drei Krähen):  Altes thüringes -meissenches,auch westphälisches Adelsgeslecht, als dessen Stammhaus der gleichnamige Flecken im Amte Ichtershaussen Gotha, genannt wird [hiermee wordt dus het stadje 'Crawinkel' tussen Erfurt en Gotha bedoeld]. 1384 Margaritha v. Krahwinckel war 1384 Custrix im  Kloster zum H  Kreuz grauen Ordens in Gotha - 1478 Reinhard v.Crawinckel, der Letzte des Gesclechts in Westphalen , lebte noch 1478,   1497 Johann v. Krahewinkel zu Glina wird in einem, dem Fürsten zu Anhalt ertheilten Cambergschen, Lehnbrief von 1497  genannt;  1511 Heirich von Kranenwinckel, Deutsche Ordenritter, wurde zu Ausgange des 15. Jahrh. Statthalter der Ballei Thüringen und nannte sich 1511 in einem Kaufbrief 'Wir, Heinrich v. Kranenwinckel';  1530 Heinrich (II) war 1530 mit dem Herzoge Georg zu Sachsen als Hofcavalier auf dem Reichstage zu Augsburg, und  1576 Hans v.Krahwinckel auf Gr.-Keina (Kaina) und Kötschen (Kötschau) lebte 1576.  1747 Nach Gauhe soll noch 1747 der Stamm geblüht haben, doch gibt weder derselbe noch ein Anderer Genaueres an".  Ref.:   v. Falkenstein, thüring. Chronik, Lib II. P.II.S.926 - Gauhe -, I.S.1110 un II.S. 1623.- v. Steinen, Westph. Geschichte, III.S.215 und Tab. 48,  65 un 67. - v. Meding,II, S.326... "(eind citaat)    1605 Die Wensing zu Kramwinckel wordt vermeld als Beierse adelijke familie in Johann Siebmachers Wappenbuch uit 1605, Band I, p. 87, Heruitgegeven door Horst Appuhn, Harenberg Editie, Dortmund, 1988 ) (het geslacht Wensing Wenzin is echter van Poolse afkomst.)     1643 Bernard (Bernd) van Krähwinckel wordt als Burger opgenomen in Werth. Bernd trouwde met Anneke van Kamen (hier heet hij Bernd van Krämwinckel wanneer hij in 1640 een dochter Maria in Emmerich laat dopen), kinderen nog niet bekend wegens het ontbreken van geboorte registers vóór 1680 in Werth. Mogelijke kinderen uit dit huwelijk zijn Frans, Gerrit Barendz en Wessel (Wenceslai - Willem). Deze laatste persoon zou de vader van Aerndt kunnen zijn, maar er is geen enkel bewijsstuk voor deze toch wel logische veronderstelling. Frans en Gerrit Barendz worden voor het eerst vermeld in de Amsterdamse registers van ondertrouw eind 17e eeuw met als geboorte plaats Waert of Iwaert (de echtgenotes van Frans en Gerrit kwamen echter uit de omgeving van Born in Limburg, vrij ver van Werth). Wenceslai wordt voor het eerst vermeld in Anholt Kerkregister (een paar km ten n. v. Werth) in 1662 als vader van een Gerardus, maar Aerndt wordt hier niet genoemd. Tenzij we aannemen Gerard = Ard = Aerndt.

Ook in België kot de naam al vroeg voor bv.   1260  Renerus de Craiwinkele, Leuven Belgien, in : J. Ickx, Persoonsnamen uit Leuvense bronnen van +/- 1250 tot 1356, lic. verh., Leuven, 1963, 31 . 1263, Maart:  Wilhelmus de  Crewinkele krijgt van de schepen van van Tienen en Lubbeek de toelating om een stuk gronde te verkopene gelegen tussen "Crewinkele" en "Specht" (beide onder Lubbeek dicht bij Gempe). in : Max de Troostemberghe, Les Chartres de l'Ile-Duc; Hertogen Eiland Klooster te Gempe bij Lubbeek (B). vr. mededeling  Jean Steenberghen. 1268 27/10/1268 Reinerus de Crewinkel, scabinus de Libbeke (schepen van Lubbeek)  treedt op als getuige voor een schenking van goederen aan het klooster van Gempe.(Les Chartes… n°XLVI p 63) 1268 27 october 1268 Reynero de Crewincle verkoopt een hoeve met weide aan het klooster Gempe (Les Chartes… n°LXII p 79, o.a.  zegel met een roos) 1285 19 Jan 1285 Arnoldus dictus Enneken dictus etiam de Craiwinkelle schenkt een bos aan het klooster Gempe. (Les Chartes… n°LXXVIII p 98 ) . 1285 12 Feb 1285 Arnoldo dicto Enneken de Creewinkele vernoemd in verband met een bos verworven door het klooster Gempe. (Les Chartes… n°LXXXII p 101 ) 1310-1342 Ridder Jan van Craywinckel ( alias Ridder Jan van Crewinkel), Herr v.Dunbergen (Lubbek, Belgiën)geboren vor 1310  woont in " kasteel van Dunbergen" (Lubbeek, België), hij had tweeei 'jong end  fromme'  dochters (begraven op 20 juli 1341), wier gebeentede bewaard worden in een Kapell in Vinkenweert/Binnekom,en later in de parochie kerk van  Lubbeek: ( zie page Chris Kraewinkels). verder ook in  1260 (Renerus de Craiwinkele in Leuven, Belgien; 1321 Creiewinckel zu Diest, Belgien; 1365 Johannes Krawinkel Burger te Brugge, België en in 1369 Willem v. Crawinkele Heer v. Horst  (St Pietersrode België. 1351 Béatrice de Creenewincke,l Begijnene te Leuven Dze namen lopen dan met hiaten door tot aan Jean van Craywinckel, pijlboogschutter in de lijfwacht van Karel V, gesneuvel in de slag bij Metz in 1552. Waar de oorsprongvan de huidige Cramwinckel dues dan wel ligt is nog steeds niet duidelijk.

III:Naamsoorsprong

Zo zien we de naamsoort in verschillende oude publikaties. De takken in de tabel hierboven zijn zeer waarschijnlijk hiermee verwand.
De allervroegste vermeldingen van deze soortnaam staan in :

Maurits Gysseling: Toponymisch woordenboek van België, Nederland. Duitsland, Luxemburg, Noord Frankrijk en West Duitsland (vóór 1226 AD). Deel 1:A-M. Uitgegeven door het Belgisch Universitair Centrum voor Nederlandistiek, 1960 (Tongeren Durkkerij: Michiels) : Hieruit een citaat onder de letter K:(de belangrijkste afkortingen zijn tussen haakjes voluit geschreven, de letters en nummers zijn verwijzingen naar bronnen) :

...' KRAMWINKEL (Bochum : Arn) :: Krauuinkila, 11.,(eeuw), D W IX a l b, 8 ro. -- Karuuinkela, 2 H.(helft)   11.(eeuw),  D W X IX a 1 c, 4 vo. -- Kranuuinkili, ende 11.(eeuw), D W IX a 1 c 7e vo. -- Crauuinkel, mitte 12.(eeuw) D W IX a l b , 20 vo. --Crawinkel, Crawinkele, Crauuincule, mitte 12.(eeuw), D W RH9, 57 vo, 58 r0, 59 ro. Germ. Krãjõn- f.(ür) "Krähe" +winkila- m."Winkel".'      ...' KRAWINKEL (Neunkirchen : Köln) :: Crawinkele, 1212, D S 70. Germ. Krãjõn- f.(ür) "Krähe" +winkila- m."Winkel".'      ...'  KREHWINKEL (Velbert : Dd) :: Craiunuuinkia, Kranuuinkila, 1. H. (helft) 11.(eeuw), D W

Het is goed te zien hoe de latijnse schrijfwijze van de letter 'uu' in een 'w' werd. De verwijzingen betreffen ongetwijfeld oorkondes in het  latijns opgesteld over lenen en erfpachten voor meerdere landgoederen of 'Hofe' opgesteld door, o.a. het sticht Werden (bij Essen) en het Bisschopsdom Keulen. Zie hiervoor ook de pagina  Hof of Burchastle  op het Kraejõnwinkila projekt 2000.
 

..Belangrijk is het hier volgende citaat van het P.J Meertens-Instituut:  ".deze naam  [Kraamwinkel] behoort waarschijnlijk tot de aardrijkskundige namen en duidt de plaats van de herkomst of de woomplaats van de eerste naamsdrager. Dit kan een dorps- of boerderij-naam zijn. Als aardrijkskundige naam heb ik hem niet gevonden. Wel zijn er in Noordrijnland-Westfalen een tiental plaatsnamen Krah-, Kräh- en Krewinkel. Deze naam betekent waarschijnlijk "Kraaienhoek"; in overdrachtelijke zin wordt met het woord Kräwinkel overigens 'een provinciestadje' aangeduid. Zou Kraamwinkel hiervan een verbastering kunnen zijn of werd hiermee eenvoudigweg een "kramershoek" aangeduid? In het oosten van Nederland komen wel boerderijnamen op -winkel voor. De familienaam Vettewinkel is bijvoorbeeld ontleend aan het erf Vettenwynckell (1457) te Hengelo O).."  Zo ook Johan Winkler (zie De Navosrcher , 1877, p. 393 - taalkunde-) : Kraai. Dat Kraai, Crai, ‘n oud-germaansche mansnaam is, blijkt uit de geslachtsnamen Kraayenga (in Friesland), Kraaima (in Groningerland) en Craying (in Engeland). Misschien ook uit de plaats-namen Kraaiwijk (Craywick) bij Grevelingen (Gravelines) in Fransch-Plaanderen, Kraaienisse op .‘t eiland Over-Flakee, en Kraaienwerf, ‘n verdronken buurt op ‘t eiland Marken.

Dus dit bevestigd  dat de naam (Zu) Kramwinckel  ook kan betekenen : wonen op, of komend van, het erf/hove/boerderij/landgoed Kramwinkel. Het  landgoed  Kramwinkel dat ons bekend is de hove Kramwinckel behorende tot de sticht Werden.Dit ligt vlak bij  Wiemelhausen, Zuid West van Bochum, In Nord Rhein Westfalen (NrWf-Duitsland), ten zuidenwesten van Bochum.
Maar ook in België lag vlak bij Lubbeek al een oud landgoed Craywinckel, en zo ook in het zuiden van Limburg (bij Geleen, Krewinkel of Krawinkel.
 Bewoners van een landgoed namen vaak de naam van het landgoed aan, ongeacht hun eigen familienaam. Bij de hogere adel werd dit vaak een bijvoegsel, bij de lagere standen meestal alleen de landgoed naam, bv. Johann van Kramwinckel (hof). Het is in NrWf (en ook in Oost Gelderland) de gewoonte, dat als een erfgoed overging naar de vrouwelijke lijn door gebrek aan mannelijke erfgenamen), dan  de schoonzoon de hoevenaam overnam als familienaam :  zijn afstammelingen zijn dan geen echte bloedverwanten aan de mannelijke kant: bijvoorbeels van der Hey genant Kramwinkel, en ging dan verder als Kramwinckel door het leven. Zijn kinderen noemden zich dan ook Kramwinckel.
 

Wat wel tekenend is, zijn de steeds weer terugkerende reeks van voornamen in onze eigen tak(ken) en sommige voornamen in de hierboven genoemde familes, met nadruk op kern-voornamen zoals:
- Arnd Arnoldus, Arnold, Arnoud, -
- Johannis Johannes, Johan, Jean, Jan;-
- Heinrich Hendrik, Henry, Dirk, Frikkie;
-  Petersen, Peter, Pieter, Piet; -Wilhelm Wilm, Willem, Wil.
Dit is inderdaad belangrijk voor genealogisch onderzoek want  voornamen zijn vaak een verwijzing naar de grootouders van het kind, daar eeuwen lang (en zelfs tot  in de mid 20e eeuw) aan bepaalde voornaam tradities werden vastgehouden. Bijvoorbeeld: oudste zoon naar de grootvader vaders kant, oudste dochter naar de grootmoeder moeders kant. Dit is natuurlijk geen wet van Meden en Perzen, en was geheel verschillend al naar gelang het gebied. Maar in Noord Rijn Westfalen en in Nederland kwam het toch wel erg vaak voor.

 

 
 

III. Speurtocht naar de naam

Er zijn , zoals reeds vermeld, een groot aantal varianten op de naam Cramwinckel. Geheel afhankelijk van de persoon die het doop-, trouw-  of begrafenis register bijhield, (en dat waren vaak vroeger de eerste schriftelijke naamsregistraties,), werd de naam 'ver'schreven. Het hield ook vaak verband met de politieke situatie, bijvoorbeeld in het Rijngebied wisselden de gebieden nog al eens van politieke overheid (Nederlands, Pruisen, Frans), en daarmee ook de schrijfwijze. Zo vinden we bij eerste stamvader zowel de naam Craemwinckel als Kraamwinkel  dan wel Kraemwinkel, geheel afhankelijk van wie het opschreef. Maar de naam komt ook voor als Cramwinkell, Kranwinckel, Crawinckel,enzovoort.
Uit pure nieuwsgierigheid en gestimuleerd door correspondentie met een aantal Duitse genealogen, zijn we dus eens verder gaan zoeken. Dit staat dan ophet Kraejonwinkila projekt 2000 die juist tracht  op deze materie dieper in tegaan door alle gegevens te vergaren over de oer-naam en haar varianten (klik op de link om daar meer over te zien).